دانلود متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته کشاورزی 

گرایش : زراعت

عنوان : اثر کاربرد  محلول پاشی  سایکوسل و سولفات

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد یاسوج

دانشکده کشاورزی، گروزه زراعت

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی«M.Sc.»

گرایش: زراعت

عنوان:

اثر کاربرد  محلول پاشی  سایکوسل و سولفات روی بر ویژگی های رویشی و اجزاء عملکرد رقم باقلای برکت(Vicia Faba cv. Barakat)  در منطقه­ی گرمسیری ممسنی

استاد راهنما:

دکتر بیژن کاوسی

 استاد مشاور:

دکتر عبدالصمد کلیدری

 برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده پایان نامه درج نمی شود

(در فایل دانلودی نام نویسنده موجود است)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

فهرست مطالب

چکیده 1
فصل اول: کلیات

1-1- اهمیت تحقیق

 

 

3

1-2- اهمیت اقتصادی و غذایی باقلا

1-3- فرضیات تحقیق

1-4- اهداف تحقیق

5

7

7

فصل دوم: مروری بر تحقیقات انجام شده  
2-1- گیاه­شناسی باقلا 10
2-2- ارقام باقلا در دنیا 12
2-2-1- فلورد 12
2-2-2- آسکوت 12
2-2-3- بارکول 12
2-2-4- فلستا وی اف 13
2-2-5- ایکاروس 13
2-2-6- آکوادولسی 13
2-2-7- منفست 14
2-3- ارقام باقلا در ایران 14
2-3-1- زهره 14
2-3-2- الجزایری 14
2-3-3- شاهی 15
2-3-4- شاخ بزی 15
2-3-5- برکت 15
2-3-6- رقم 4/351 16
2-3-7- سرازیری 16
2-4- نقش عناصر کم­مصرف در گیاه 16
2-4-1- روی 18
2-4-2- کاربرد روی در زراعت 20
2-4-3- نحوه­ی مصرف روی در زراعت 21
2-5- تنظیم­کننده­های رشد گیاهی 22
2-5-1- کندکننده­های رشد گیاهی 22
2-5-1-1- ترکیبات اونیومی 23
2-5-1-2- شیوه­ی عمل کندکننده­های رشد اونیومی 25
2-5-2- تاثیر کندکننده­های رشد بر بخش­های مختلف گیاه 26
2-5-3- انتقال و سوخت و ساز کندکننده­های رشد 29
2-5-4- کلرمکوات کلراید 32
2-5-4-1- کاربرد کلرمکوات کلراید در زراعت 33
2-5-4-2- روش­های مصرف کلرمکوات کلراید 35
فصل سوم: مواد و روش کار  
3-1- زمان، موقعیت و شرایط اقلیمی محل آزمایش 37
3-2- ویژگی­های فیزیکی و شیمیایی خاک محل آزمایش 37
3-3- مشخصات تیمارهای آزمایشی 38
3-4- عملیات آماده­ سازی زمین و کشت 40
3-5- روش­های اندازه­گیری فاکتورهای آزمایش 41
3-5-1- اندازه­گیری ارتفاع 41
3-5-2- شمارش تعداد انشعاب 41
3-5-3- شمارش تعداد غلاف 41
3-5-4- اندازه­گیری طول غلاف 42
3-5-5- اندازه­گیری وزن غلاف 42
3-5-6- شمارش تعداد دانه در غلاف 42
3-5-7- اندازه­گیری وزن 100 دانه 43
3-5-8- اندازه­گیری میزان عملکرد 44
3-5-9- اندازه­گیری میزان روی در برگ و دانه 44
3-5-9-1- اصول روش 44
3-5-9-2- لوازم مورد نیاز 45
3-5-9-3- مواد مورد نیاز 45
3-5-9-4- روش کار 45
3-5-9-5- ملاحظات 46
3-5-10- اندازه­گیری میزان پروتئین موجود در دانه 47
3-5-10-1- اصول روش 48
3-5-10-2- لوازم مورد نیاز 48
3-5-10-3- روش کار 48
فصل چهارم: نتایج، بحث  
4-1- ارتفاع بوته 51
4-2- تعداد انشعاب 54
4-3- تعداد غلاف 56
4-4– طول غلاف 57
4-5- تعداد بذر در غلاف 59
4-6- وزن غلاف 62
4-7- وزن صد دانه 64
4-8- عملکرد 65
4-9- میزان عنصر روی برگ 68
4-10- میزان عنصر روی بذر 70
4-11- میزان پروتئین بذر

فصل پنجم: نتیجه­گیری کلی و پیشنهادها

72
4-12- نتیجه ­گیری کلی 77
4-13- پیشنهادها 78
   
– فهرست منابع 79

چکیده

 

باقلا یکی از مهمترین محصولات زمستانه­ی دارای ارزش غذایی بالا در دنیا و ایران می­باشد. به منظور ارزیابی اثر محلول پاشی کندکننده­ی رشد گیاهی (سایکوسل یا CCC) و سولفات روی بر ویژگی­های رویشی، اجزاء عملکرد و محتوای روی و پروتئین باقلای رقم برکت، آزمایشی به صورت فاکتوریل که فاکتور اول شامل سطوح مختلف سایکوسل (0 ،500 ،1000و1500 میلی­گرم در لیتر) و فاکتور دوم شامل سطوح مختلف سولفات روی (0 ،2 و4  در هزار) بود، در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در 4 تکرار اجرا گردید. نتایج تجزیه­ی واریانس نشان داد که کاربرد سولفات روی موجب افزایش معنی­دار میزان عملکرد، پروتئین و محتوای روی در دانه گردید، اما کاربرد سایکوسل کاهش ارتفاع، افزایش انشعاب و افزایش عملکرد را در پی داشت. بیشترین عملکرد غلاف (83/3 کیلوگرم در مترمربع) از محلولپاشی سایکوسل با غلظت 1500 میلیگرم در لیتر به دست آمد. بالاترین میزان روی (18/60 میلیگرم در لیتر) و پروتئین (25/27%) دانه، به ترتیب، از محلول پاشی توام سولفات روی با غلظت 4 در هزار و سایکوسل با غلظت 500 میلی گرم در لیتر و همچنین محلول پاشی سولفات روی با غلظت 4 در هزار حاصل شد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، کاربرد کندکننده­ی رشد سایکوسل 500 میلی گرم در لیتر و سولفات روی 4 در هزار به منظور کنترل رشد رویشی و افزایش کمی و کیفی محصول باقلای رقم برکت در منطقه­ی ممسنی قابل توصیه است.

واژه­های کلیدی: باقلا، رقم برکت، سایکوسل، سولفات روی، عملکرد، پروتئین

 

 

  • اهمیت تحقیق

 باقلا[1] یکی از بقولات زراعی بسیار قدیمی است. بذرهای این گونه از محل­های مربوط به عصر نوسنگی در اسپانیا و اروپای شرقی و همچنین مکان­های عصر مفرغ در سوئد و ایتالیا کشف شده است. Vicia faba حدود 1800 سال قبل از میلاد در اروپا کشت ­می­شده­ است (پارسا و باقری، 1387).

منشأ باقلا در ناحیه­ی مدیترانه­ای جنوب­ غرب آسیاست و بسیار نزدیک به جنس vicia phiniama که به ­صورت وحشی در الجزایر می­روید، می­باشد (کوچکی و بنایان اول، 1388). احتمالآً مرکز ثانویه­ی آن افغانستان و اتیوپی می­باشد. به ­طور کلی از آن­جا که بقایای به ­دست­ آمده مربوط به حدود 2000 تا 3000 سال قبل از میلاد در حوزه­ی مدیترانه­ای کشف ­شده است، اهلی­ شدن بایستی 1500 تا 2000 سال قبل از آن انجام شده ­باشد. مطابق شواهد باستان ­شناسی به­ نظر می­رسد که محتمل­ترین ناحیه­ی اهلی­ شدن باقلا مدیترانه­ی شرقی و خاور نزدیک باشد. طی اهلی ­شدن، باقلا توسط انسان به نواحیی که از نظر اقلیمی متفاوت بوده و در عین حال شباهت­هایی نیز داشتند، منتقل ­شد. باقلا به ­طور وسیعی در مناطق معتدله و ارتفاعات بلند مناطق گرمسیری (مانند نواحی شمالی در آمریکای ­لاتین و اتیوپی) کشت می­شود. این محصول در آمریکا، آفریقای­ شرقی و هاوایی وجود دارد و تنوع وسیعی از تیپ­های آن کشت می­شود. ارقام دانه­ریز در شمال­ اروپا، دره­ی ­نیل، اتیوپی، افغانستان، شبه­ قاره­ی ­هند و آمریکای­ شمالی غالب است. در بیشتر مناطق دیگر نظیر حوزه­ی مدیترانه، آسیای ­غربی، چین و آمریکای­ لاتین، تیپ­های دانه­ درشت اهمیت بیشتری دارند. در اغلب کشورهای پیشرفته، باقلا بیشتر به ­منظور تغذیه­ی دام استفاده ­می­شود، در حالی­ که در برخی از کشورهای در ­حال توسعه هنوز هم به ­عنوان غذای انسان مورد کشت و کار قرار می­گیرد (پارسا و باقری، 1387).

باقلا یکی از مهمترین محصولات زمستانه­ی دارای ارزش غذایی بالا در جهان است. دانه­های بالغ باقلا منبع خوب پروتئین (حدود 25 درصد دانه­های خشک)، نشاسته، سلولز، ویتامین ث و مواد ­معدنی هستند (Hamilton, 2005)؛ بنابراین این گیاه اهمیت فزاینده­ای برای غذای انسان و حیوان در آینده دارد. با توجه به این مسئله بهبود ساختار گیاه، مولفه­های مربوط به عملکرد و همچنین کیفیت عملکرد دانه (که به ­واسطه­ی محتوای کلی کربوهیدرات و پروتئین نشان­ داده ­می­شود)، از جمله مواردی می­باشند که در تحقیقات در زمینه­ حبوبات از جمله باقلا مد نظر محققان قرار می­گیرد (Ibrahim et al., 2007).

تنظیم­کننده­های رشد گیاهی به ­خاطر تاثیر در رشد و نمو در غلظت­های خیلی ­کم شناخته شده­اند (Jules et al., 1981). در این ­میان تاثیر تنظیم­کنندگی رشد کلرمکوات­ کلراید نخستین­ بار توسط تولبرت (1960)، در طیف وسیعی از گیاهان به ­اثبات ­رسید. هدف اولیه از کاربرد کلرمکوات­ کلراید در تولید گیاهان زراعی به اثر ضد خوابیدگی آن محدود می­شود. نتایج پژوهش­های بعدی نشان­ داد که کاربرد کلرمکوات­ کلراید حتی در غیاب خوابیدگی[2] (ورس) هم باعث افزایش عملکرد در دانه می­گردد (Ma and Smith, 1992). از طرف ­دیگر عناصر ریزمغذی در گیاهان زراعی با تاثیر بر فرایندهای رشد و نموی، شاخص­های کمی و کیفی آنها را تغییر می­دهند (بابائیان و همکاران، 1387). مصرف عناصر ریزمغذی علاوه ­بر نقشی که در افزایش عملکرد کمی و کیفی محصولات کشاورزی دارند، در سلامتی انسان و دام، که از مواد اولیه­ی گیاهی استفاده ­می­کنند، نیز تاثیر بسزایی دارند (پارسا و باقری، 1387). در مطالعات صورت­ گرفته مشخص ­شده ­است که اکثر خاک­های ایران دارای pH  بالا و مقادیر زیادی آهک هستند (ملکوتی و غیبی، 1376؛ غیبی، 1376). در این ­نوع خاک­ها حلالیت عناصر ریزمغذی کم است و همین ­امر منجر به کاهش قابلیت در دسترس ­بودن این عناصر برای عمده­ی گیاهان زراعی می­شود (ملکوتی و غیبی، 1376؛ Sigh et al., 1996). در این­ میان روی از جمله عناصر کم­ مصرفی است که کمبود آن در خاک­های زراعی ایران هم به دلیل موارد ذکر شده در بالا و هم عدم رواج مصرف کودهای محتوی روی عمومیت دارد (ملکوتی و طهرانی، 1378).

با­ توجه به مطالب بالا و به ­دلیل تحقیقات کمی که در مورد اثرات عناصر کم­ مصرف از جمله روی و همچنین کندکننده­های رشد گیاهی مانند سایکوسل بر روی گیاه باقلا صورت گرفته است، انجام بررسی در چنین زمینه­هایی می­تواند کمک قابل­ توجهی به شناخت بهتر و بیشتر اثرات این مواد بر روی گیاه باقلا در جهت افزایش کمیت و کیفیت محصول داشته ­باشد.

اهمیت اقتصادی و غذایی باقلا

 باقلا یکی از مهمترین محصولات زمستانه­ی دارای ارزش غذایی بالا در جهان است (Ibrahim et al., 2007). این گیاه از نظر اهمیت بعد از لوبیا، نخودفرنگی و نخود در مقام چهارم قرار دارد و به­ عنوان یکی از حبوبات اصلی در کشورهای چین، مصر، اتیوپی، شمال­ سودان، منطقه­ی ­مدیترانه و ارتفاعات آمریکای­ لاتین کشت ­می­شود. باقلا در ایران نیز در استان­های گیلان، مازندران، گلستان، لرستان و خوزستان کشت­ می­شود. کل سطح زیر کشت باقلا در کشور حدود 9573 هکتار است که حدود 7398 هکتار آن به صورت کشت آبی و حدود 2176 هکتار به صورت دیم عمدتاً در شمال کشور کشت­ می­شود. استان لرستان با سطح زیر کشت 2130 هکتار در مقام اول و استان­های گلستان، مازندران، خوزستان و گیلان در مکان­های بعدی قرار دارند. کل تولید باقلا در ایران حدود 13757 تن است که استان لرستان با تولید 4032 تن باز هم در مقام اول و استان­های گلستان، مازندران و خوزستان در مکان­های بعدی قرار دارند. کمترین مقدار تولید و سطح زیر کشت مربوط به استان­های قم، خراسان شمالی و سمنان است. باقلا در کشورهای صنعتی به­ عنوان غذای دام از جمله اسب، خوک، ماکیان و کبوتر و در کشورهای در حال ­توسعه به عنوان غذای انسان مطرح­ است. ارزش غذایی باقلای سبز کم و بیش مانند نخودفرنگی و لوبیا است، اما ممکن ­است به عنوان سبزی مصرف­ شود یا به صورت خشک شده یا حتی کنسرو شده نیز استفاده ­شود. در هندوستان دانه­های خشک­ شده­ی آن مانند بادام ­زمینی مصرف­ می­شود. کاه آن به عنوان فرش و یا به ­عنوان سوخت در قسمت­هایی از سودان و اتیوپی کاربرد دارد (کاظمی پشت مساری، 1388). علاوه بر این باقلا خواص دارویی برای بیماری­های سنگ ­کلیه، مرض ­کبد و بیماری­های چشمی دارد (Akcin, 1988).

در کنار این کاربردها، ویژگی هایی از قبیل عملکرد بالا، دانه­های کوچک، فاکتورهای غیر تغذیه­ای کم، توانایی بالای سازگاری با کشاورزی مدرن، طول ­عمر انبارداری، انتقال آسان و قیمت پایین، این گیاه را برای کشاورزان، کارخانه­داران و از نظر تغذیه­ای جالب­ ساخته ­است (Duc, 1997). از نظر ارزش­ غذایی، باقلا یکی از منابع مهم پروتئین و انرژی برای بسیاری در آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین و یک جایگزین خوب برای پروتئین گران گوشت و ماهی می­باشد (Ibrahim et al., 2007). بذور بالغ باقلا سرشار از پروتئین، نشاسته، سلولز، ویتامین و مواد معدنی هستند (Hamilton, 2005).

با وجود ارزش­ غذایی بسیار قابل ­توجه باقلا و کیفیت بالای پروتئین آن و اگر چه تاریخ استفاده از باقلا به­ عنوان غذا بسیار طولانی است، اما هنوز به ­طور جهانی پذیرفته ­نشده است. بیشترین مصرف غذایی آن در مدیترانه­ی­ شرقی و مناطق شرق­ میانه است، اما در همین مناطق نیز مردم فقیر از آن استفاده می­کنند. نکته­ی مهم در ارزش غذایی باقلا وجود اسید آمینه­ی لیزین است که از جمله اسید آمینه­های ضروری بوده و بدن قادر به ساخت آن نیست. 8/1 درصد از وزن باقلا اسید آمینه­ی لیزین است. جداول زیر به­ ترتیب اسید آمینه­های موجود در باقلا (جدول 1-1)، مقایسه­ی ترکیبات آن با سویا (جدول 1-2) و درصد ترکیبات ماده­ی خشک آن (جدول 1-3) را نشان­ می­دهند (کوچکی و بنایان اول، 1388).

جدول 1-1- اسید آمینه­های موجود در باقلا بر اساس درصد کل ازت موجود در دانه­ی آن

اسید آمینه درصد اسید آمینه درصد
اسپارتیک 4 متیونین 4
ترئونین 5/0 لیزین 6/0
سرین 3/0 ایزولوسین 1/0
آسپاراژین 21 لوسین 1/0
گلوتامیک اسید 2/1 تیروزین 3/0
گلوتامین 8/5 فنیل آلانین 5/0
پرولین 4/2 هیستیدین 7/0
گلیسین 1 آرژنین 6/35
آلانین 7/3 آلفا آمینو بوتیریک اسید 4/0
والین 5/0 تریپتوفان نادر

مأخذ: زراعت حبوبات، کوچکی وبنایان اول(1388)

جدول1-2- مقایسه بین ترکیبات سویا و باقلا

درصد سویا باقلا
رطوبت 25 5
پروتئین 95/90 86
خاکستر 4/2 2/5
نشاسته بسیار کم 4/0
چربی 1/20 9/0

مأخذ: زراعت حبوبات، کوچکی و بنایان اول(1388)

جدول 1-3- درصد ترکیب ماده خشک در بذر باقلا

ترکیب زمستانه (%) بهاره (%)
پروتئین خام 5/26 4/31
پروتئین خالص 24 2/28
فیبر خام 9 8
خاکستر 4 4
سیلسیم 1/0 1/0
کلسیم 19/0 16/0
فسفر 68/0 66/0
منیزیم 13/0 13/0
پتاسیم 22/1 14/1
سدیم 02/0

 

01/0

مأخذ: زراعت حبوبات، کوچکی و بنایان اول(1388)

-3- فرضیات تحقیق

 1. کاربرد سطوح مختلف سایکوسل به صورت محلول پاشی می­تواند باعث کنترل رشد رویشی و افزایش عملکرد رقم باقلای برکت شود.

  1. کاربرد سطوح مختلف سولفات روی به صورت محلول پاشی می­تواند باعث بهبود ویژگی­های رویشی و افزایش عملکرد رقم باقلای برکت شود.
  2. برهمکنش سایکوسل و سولفات روی می­تواند موجب افزایش عملکرد گردد.

 -4- اهداف تحقیق

بررسی اثر کاربرد کندکننده­ی رشد سایکوسل بر کنترل رشد رویشی و افزایش عملکرد در رقم باقلای برکت.

  1. بررسی اثر کاربرد سولفات روی بر بهبود عملکرد رقم باقلای برکت.

 بررسی برهمکنش سایکوسل و سولفات روی بر ویژگی­های رویشی و اجزای عملکرد رقم باقلای برکت.

4 .کاهش درصد پوکی غلاف­ها و افزایش عملکرد دانه

 

2- مروری بر تحقیقات انجام شده

  2-1- گیاه­شناسی باقلا

 باقلا جزء گیاهان زمستانه­ی عالی گلدار، از راسته­ی دولپه­ای­ها[3]، خانواده­ی بقولات[4]، زیرخانواده­ی پروانه­آسایان[5] و جنس vicia می­باشد. در زیرخانواده­ی پروانه­آسا 480  جنس و 14700 گونه وجود دارد، که بسیاری از آنها منابع مهم غذایی بشر و حیوانات هستند (کوچکی و بنایان اول، 1388). جنس بزرگ vicia دارای بیش ­از 130 عضو می­باشد. باقلا متعلق به زیرجنس vicia است که 6 گونه دارد. این گیاه، دیپلوئید با 6 جفت کروموزوم (2n=2x=12) می­باشد که در تلاقی با سایر گونه­ها هیبرید باروری تولید نمی­کند. این گیاه یک گونه با دگرگشنی ناقص[6] است که میزان دگرگشنی آن بین 20 تا 60 درصد گزارش­ شده ­است. باقلا عمدتاً توسط حشرات، دگرگرده ­افشانی می­شود. از نظر مورفولوژیکی، باقلا گیاهی یکساله[7]، ایستاده، مستحکم و قوی­بنیه، صاف (بدون کرک) و پربرگ به ­ارتفاع 30 تا 180 سانتی­متر است. ساقه­ی آن قوی، چهارگوش و توخالی با 2 تا 7 شاخه در پایه­ی بوته می­باشد. برگ­های آن متناوب و مرکب بوده و برگچه­ها 2 تا 6 عدد، بیضوی تا کشیده و به ابعاد 3 تا 10 سانتی­متر طول در 1 تا 4 سانتی­متر عرض می­باشد. گل­های آن به رنگ سفید کدر با لکه­های ارغوانی درشت بوده و گل­آذین، کوچک، محوری با دمگل کوتاه و1 تا 6 گل است. پیشرفت گلدهی از قسمت­های پایینی تا قسمت نوک ساقه بوده و 14 تا 20 روز طول می­کشد (پارسا و باقری، 1387). بر اثر رقابت و تراکم بوته­ها، گل­ها در گره­های بالایی تشکیل ­می­شوند (پیوست، 1381). با شروع رشد زایشی تمایل به ادامه­ی رشد رویشی در آن دیده ­می شود (کوچکی و بنایان اول، 1388؛ هاشم آبادی و صداقت حور، 1385).

میوه­ی باقلا، مانند سایر گیاهان این خانواده، غلافی ­است به طول 10 تا 20 سانتی­متر و دارای 3 تا 8 دانه در هر غلاف است (کوچکی و بنایان اول، 1388). غلاف­های آن شبه استوانه­ای تا پهن، در ارقام زراعی به ­طول 5 تا 10 سانتی­متر و در ارقام باغی تا 30 سانتی­متر می­باشد (پارسا و باقری، 1387).

شکل و اندازه­ی دانه­ها  و نیز رنگ آنها نسبت به ارقام مختلف متفاوت است (کوچکی و بنایان اول، 1388)، و از فشرده (کتابی) تا کروی وجود دارد. طول بذور حدود 1 تا 6/2 سانتی­متر و به ­رنگ سفید، سبز، قهوه­ای، ارغوانی یا سیاه می­باشد. ارقام آن بر اساس اندازه­ی بذر به سه نوع تقسیم­ می­شوند: ارقام دانه ­درشت، ارقام دانه­ ریز و ارقام دانه ­متوسط[8]. جوانه­زنی بذر به صورت هیپوجیل[9] (لپه­ها زیر خاک) است (پارسا و باقری، 1387). لپه­ها بافت ذخیره­ی بذرها هستند و 84 تا 88 درصد وزن خشک بذر را تشکیل ­می­دهند و 11 تا 14 درصد آن پوسته می­باشد. متوسط مقدار پروتئین در بذر خشک آن 4/23 درصد می­باشد (کوچکی و بنایان اول، 1388).

باقلا جزء گیاهان مقاوم ­به ­سرما به ­حساب­ می­آید (تصدیقی، 1364). این گیاه محصول فصل خنک است  و تا 5 درجه­ی سانتیگراد را تحمل ­می­کند. گرمای زیاد در این گیاه اختلالات رشد جنین، ریزش گل­ها و کاهش تعداد بذرها در غلاف را به ­همراه ­دارد (هاشم آبادی و صداقت حور، 1385). رشد و نمو و تشکیل میوه در گیاه منوط به دمای کم و رطوبت بالای محیط است. این گیاه نسبتاً روز بلند است (پیوست، 1381).

باقلا دارای یک ریشه­ی اصلی کاملاً رشد کرده می­باشد و ریشه­های فرعی آن به ­خوبی رشد نکرده­اند (کوچکی و بنایان اول، 1388). ریشه­ها قوی و منشعب هستند و تا عمق 100 الی 120 سانتی­متر در خاک نفوذ می­کنند (کوچکی و بنایان اول،1388؛ هاشم آبادی و صداقت حور، 1385). ریشه­های فرعی به ­طور مورب در داخل خاک رشد و نمو کرده و گره­های تثبیت ازت نیز بر روی آن­ها دیده می­شود (کوچکی و بنایان اول، 1388). ریشه­ی اصلی این گیاه توانایی نفوذ در خاک­های فشرده و سنگین را دارد و بقایای ساقه­ی آن با دوام طولانی به کاهش فرسایش خاک کمک­ می­کند (کاظمی پشت مساری، 1388).

2-2- ارقام باقلا در دنیا

 2-2-1- فلورد[10]

اولین رقمی ­است که برای کشاورزان استرالیایی معرفی ­شد. به ­طور گسترده­ای رشد می­کند. دانه­های کوچک آن، هر 100 عدد حدود 30 تا 45 گرم وزن دارد. پوسته­ی دانه به­رنگ قهوه­ای یا زرد کمرنگ است. در آزمایش­هایی که در نقاط مختلف انجام­ شده، این رقم عملکرد خوبی نشان­ داده؛ ولی به بیماری­های لکه­ قهوه­ای[11] و برق ­زدگی[12] خیلی حساس است، که باعث کاهش عملکرد آن می­شود. کاربرد قارچ­کش برای کنترل بیماری در اغلب نواحی آلوده است.

2-2-2- آسکوت[13]

 یک گزینش از رقم فلورد است که در جنوب استرالیا در سال 1996 تحت برنامه­ی PBR  آزاد شد. این رقم مقاوم به بیماری برق ­زدگی است. در اغلب صفات مشابه رقم فلورد می­باشد. چون در زراعت آن کمتر از قارچ­کش استفاده­ می­شود، عملکرد بهتری از نظر کیفیت دانه دارد. دانه­های این رقم حالت رنگ­ پریدگی را نشان ­می­دهند.

2-2-3- بارکول[14]

 اخیراً از رقم فلورد آزاد شده و توسط برنامه­ی PBR به­ ثبت ­رسیده ­است. این رقم در نوع دانه و حساسیت به بیماری شبیه رقم فلورد می­باشد، اما غلاف­های بیشتری در هر گره در ساقه دارد.

2-2-4- فلستا وی اف[15]

 رقم جدیدی که در سال 1998 آزاد شده و به ­طور جزئی دانه­اش بزرگتر از رقم فلورد است. این رقم نسبت به بیماری لکه ­قهوه­ای و برق ­زدگی بیشتر از رقم فلورد مقاومت نشان می­دهد. عملکرد خوبی در اغلب جاهایی که کشت ­می­شود، دارد. فلستا وی اف تحت پوشش برنامه­ی PBR می­باشد.

تعداد صفحه :107

قیمت : 14700 تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

پشتیبانی سایت :        ****       [email protected]

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  **** ***

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دانلود پایان نامه ارشد : بهینه‌سازی مصرف ازت در زراعت پایدار ...