آسیب‌های شغلی کشاورزان | بیماری

آسیبای شغلی کشاورزان

صنعت کشاورزی در مقایسه با گذشته تغییرات زیادی داشته و این تغییرات بهداشت و ایمنی کشاورزان رو تحت تاثیر قرار داده، اما هنوزم به کار گیری سموم در مزارع کشاورزی ایران رواج بالایی داره و این موضوع باعث بروز مسمومیتای زیاد و طولانی در کشاورزان می شه.

هدف بهداشت حرفه ای در مورد کشاورزان، حفظ و ارتقای سطح سلامتی کلیه شاغلین بخش کشاورزی، پیشگیری از بیماریای حرفه ای، مسمومیتای شغلی، حوادث و سوانح به وجود اومده به وسیله کار، تطبیق کار با آدم و در صورت محال بودن، تطبیق آدم با کار و در آخر یکی بودن خوب فیزیولوژیکی و روانی کار با انسانه.

 

آفت کش ها بلای جون کشاورزان

در صورت روبرو شدن کشاورزان با سموم و آفت کشا تحت شرایط کنترل نشده و بدون به کار گیری وسایل حفاظت فردی (ماسک، دستکش و…) عوارضی ایجاد می شه که با سردرد، التهاب پوست و چشم، خستگی، علائم ریوی و شبه آنفلوآنزا و علائم گوارشی به همراه تهوع و استفراغ بروز می کنه و اگه اندازه روبرو شدن بالا باشه، می تونه به بروز تشنج، اغما، زایمون زودرس، سقط جنین و تولد نوزاد نارس و حتی ناباروری زنان منجر شه؛ پس همه کشاورزان در تماس با آفت کشا باید نکات ایمنی رو رعایت کنن تا دچار این مشکلات خطرناک نشن.

 

از جمله نواقص مادرزادی که در روبرو شدن با آفت کشا ایجاد میشه، شکاف دهن و صورته.

به گفته کارشناسان، سرطان پوست مشکل شایعیه که سلامت کشاورزان رو به خطر میندازه؛ چون که این افراد ساعات زیادی زیر نور خورشید مشغول کار هستن

خطر بیماریای ریوی

به گفته کارشناسان، کشاورزان با طیف بزرگی از آلودگیای محیطی روبه رو هستن که از راه دستگاه تنفس وارد بدن شده و مشکلات زیادی رو بوجود میاره؛ مثلا گرد و غبار موجود در هوا شامل گرده گیاهان، موی حیوانات، قارچا، باکتریا، آفت کشا، مدفوع حیوانات و حشرات علاوه بر مشکلات پوستی می تونه باعث بروز تنگی نفس، سرفه و التهاب غشای مخاطی چشم، بینی و گلو در کشاورزان شه.

 

از طرفی روبرو شدن با گرد و غبارهای غیرآلی (منشاء گرد و غبار غیر آلی بیشتر خاک و با دلایل نامعلوم س) هم در کشاورزان اثرات نامطلوبی روی ریه داره و این خطر مخصوصا در مناطقی که آب و هوای خشک دارن، بیشتر دیده می شه. این وسط پایش ادما از نظر بروز علائم ریوی و به کار گیری وسایل حفاظت تنفسی مثل ماسکای استاندارد، بهترین روش پیشگیری هستش.

 

سرطانا

به گفته کارشناسان، سرطان پوست مشکل شایعیه که سلامت کشاورزان رو به خطر میندازه؛ چون که این افراد ساعتای زیادی رو زیر نور خورشید دارن کار می کنن و درصد بسیار کمی از اونا از کرم ضدآفتاب، کلاه و لباسای پوشیده واسه حفاظت از پوست در مقابل آفتاب استفاده می کنن.

 

یه مطالعه نشون داده که سرطان لب در بین کشاورزان بیشتر از سایرینه. مطالعه دیگری نشون دهنده افزایش میلوم (سرطان سلولای مغز استخون) در بین کشاورزانه.

تحقیقات دیگه افزایش لنفوم، سرطان پروستات، تومور مغزی و سارکومای اعضای نرم رو نشون دادن.

 

آسیبای اسکلتی

از طرف دیگه، مشکلات اسکلتی عضلانی در بین کشاورزان گسترش زیادی داره، چون اونا مجبورند ساعتا تو یه حالت فیزیکی مثلا وایس تاده، نشسته یا خمیده کار کنن و همین موضوع باعث بروز کمردرد، گردن درد و دردهای طولانی در ناحیه دست و پا می شه.

 

هم اینکه واریس و آرتروز از جمله مریضی هاییه که کشاورزان بالای ۳۵ سال رو هدف قرار میده.

 

آرتریت لگن و زانو هم در رانندگان تراکتور دیده شده.

 

این در حالیه که استراحت هنگام کار و انجام نرمشای گردن و کمر و هم اینکه به کار گیری کرم ضدآفتاب جلوی بروز خیلی از مشکلات رو میگیره.

 

بقیه مشکلات سلامتی کشاورزان

افت شنوایی از جمله مشکلاتیه که به دلیل روبرو شدن با صدای پمپا و صدای تراکتور (در رانندگان تراکتور) بروز می کنه.

 

به کار گیری کابین تراکتور تا حد زیادی صدا رو کم می کنه، ولی به کار گیری وسایل حفاظت شنوایی هم پیشنهاد می شه.

 

کشاورزان در برابر طیف بزرگی از بقیه بیماریای عفونی مثل سل، درماتیت، تب مالت و … هم هستن.

در صورت بروز مسمومیت به وجود اومده به وسیله سموم باید فورا به نزدیک ترین مرکز بهداشتی- درمانی مراجعه کرد

راه های جلوگیری از اثرات عوامل مضر در کشاورزی

۱- آموزش درباره چگونگی استفاده درست از وسایل حفاظت فردی و ماشین آلات کشاورزی

 

۲- شستشوی دست ها و زیر ناخنا بعد از انجام کار و قبل از خوردن غذا

 

۳- به کار گیری دستکش موقع هرس کردن گیاهان تیغ دار و آماده سازی کودهای حیوونی و شیمیایی

 

۴- به کار گیری ماسک تنفسی مناسب جهت جلوگیری از حوادث

 

۵- به کار گیری جعبه کمکای اولیه مجهز به وسایل لازم

 

۶- به کار گیری کلاه و عینک آفتابی و سایبان مناسب

 

۷- به کار گیری لباس کار متناسب با فصل و شرایط محیطی

 

۸- به کار گیری کرمای ضدآفتاب هنگام کار زیر نور خورشید

 

۹- تعویض لباسا و استحمام در آخر عملیات سم پاشی

 

۱۰- نصب علایم هشداردهنده روی ظروف شامل سموم

 

۱۱- مراجعه به نزدیک ترین مرکز بهداشتی- درمانی در صورت بروز مسمومیت به وجود اومده به وسیله سموم

 

۱۲- نابود کردن حشرات منتقل کننده مریضی (کنه، حشرات، بید، عقرب و …)

 

۱۳- نبود تماس مستقیم با حیوانات، دفن بهداشتی یا سوزوندن لاشه حیوانات و پرندگان

 

۱۴- به کار گیری لوازم ایمن (تراکتور دارای اتاقک مناسب و …) جهت کاهش صدا و ارتعاش

 

۱۵- به کار گیری کمربند ایمنی یا طناب مهارکننده جهت بالا رفتن از درختان تنومند و بلند

 

۱۶- دوری از انجام کار در وضعیتای ناجور بدنی

 

۱۷- استراحتای کوتاه مدت هنگام کار با ماشین آلات کشاورزی ارتعاش زا

فرآوری: نیره ولدخانی

بخش سلامت تبیان

منابع :

جام جم – اسدالله حبیبی ، متخصص طب کار

مرکز بهداشت استان مرکزی

وبلاگ آتیش نشانی

 

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *