آشنایی با آرتروز زانو | علل آرتروز زانو | درمان آرتروز زانو | بیماری

آرتروز زانو یکی از آسیب هاییه که بیشتر مردم مخصوصا خانوما به اون گرفتار می شن. به دنبال مقاله قبلی در مورد آرتروز، در این مقاله از سایت می خوایم به معرفی آرتروز زانو و علل آرتروز زانو و علائم آرتروز زانو و درمان آرتروز زانو بپردازیم. از شما همراهان همیشگی سایت دعوت می کنیم در ادامه این مقاله ما رو همراهی کنین.

آشنایی با آرتروز زانو

 

آرتروز زانو:

(به انگلیسی: Knee Osteoarthritis) از عوامل شایع ایجاد درد در افراد بالاتر از چهل ساله.آرتروزمفصل زانو، شایعترین مریضی تخریبی ازمیان مفاصل بدنه.اندازه دچار شدن در خانوما نسبت به آقایون بیشتره.

آرتروز یه مریضی تخریبی در مفصله که ازآن به مریضی مفصلی پیشرونده یاد می شه.از این مریضی به اسمای استئوآرتریت و استئوآرتروز هم یاد می کنن.تخریب پیشرونده مفصل در جامعه ما به نام آرتروز معروفه.با در نظر گرفتن اینکه مریضی با افزایش سن پیشرفت می کنه به آرتریت پیری هم معروفه.علاوه برسن، علل ژنتیکی، نوع شغل و حرفه، چاقی، عوامل هورمونی و نژاد هم می تونه در بروزاین مریضی موثر باشن.

آرتروز زانو رایجترین نوع آرتروز هستش و واقعا تخریب و فرسایش طولانی غضروف مفصلی دور و بر زانوه. این مریضی عموماً افراد بالای ۴۵ سال رو هدف قرار میده، با این همه در هر سنی احتمال دچار شدن به آرتروز زانو هست. غضروف مفصلی صافی روی استخوانای مفصل زانو (پشت کشکک زانو، پایین استخون ران و بالای استخون بزرگ نی) رو می پوشونه. این غضروف در زمان بروز آرتروز زانو دچار تغییراتی کم کم می شه: خاصیت کشسانی خود رو از دست میده، به مرور سخت و سفت می شه، ترک برمی داره و بین انجام فعالیت یا در اثر ضربه راحت تر از پیش آسیب می بینه و فرسوده می شه.

ممکنه با آسیب زانو به دلایل جور واجور، حرکات اون دچار محدودیت شن. این محدودیت حرکت که می تونه حتی به دلیل جراحی هم اتفاق بیفته، قابل درمان یا دست کم تسکینه. راه های درمانی شامل بریسا و ارتزهای پیشرفته و راه های آرامش اون به کار گیری داروهای مسکن هستش.

 

آشنایی با آرتروز زانو

نشونه های آرتروز زانو:

مهمترین مشخصه آرتروز، تخریب کم کم غضروف مفصلیه.قسمت دو انتهای هر استخون، از غضروف که بافتیه انعطاف پذیر ساخته شده.با شروع مریضی آرتروز زانو، غضروف انتهای تحتانی استخون فمور(ران) و غضروف قسمت فوقانی استخون بزرگ نی کم کم دچار تغییرات تخریبی(دژنراتیو) می شه.به همین ترتیب درگیری و آسیب غضروف کشکک به آرتروز این ناحیه منجر می شه.پس آرتروز مفصل زانو در دو ناحیه تیبیوفمورال (مفصلی که بین استخون ران و ساق ایجاد می شه) و مفصل کشککی-رانی می تونه ایجاد شه.

دلیل اصلی تخریب غضروف در مریضی آرتروز، نبود وجود عروق خونی جهت تغذیه این ناحیه س و ازطرفی غضروف مفصلی بدون عصبه و به هنگام آسیب دردی حس نمی شه که همین مسئله زمینه تخریب بیشتر رو جفت و جور می کنه.البته تغذیه غضروف ازطریق غشاء سینوویوم و حرکات مفصل انجام می شه.

علایم و نشونه های آرتروز زانو ممکنه درارتباط با موارد زیر باشه:

-درد که با پیشرفت مریضی ایجاد می شه

-تغییر وضعیت عناصرمفصلی مثل التهاب تاندونا و بورسا، کلفت شدن غشاء سینوویال و درگیرشدن استخوانای زیرغضروف که از عوامل مهم ایجاد درد مفصل زانو هستن

-خشکی مفصلی

-کاهش دامنه حرکتی[۴] مفصل که در مراحل پیشرفته مریضی ایجاد می شه

-ضعف و آتروفی عضلات دور و بر مفصل که در موارد کاهش دامنه حرکتی ایجاد میشه

-بعضی وقتا وجود کریپتاسیون [۵] در حرکات مفصل

-بعضی وقتا تجمع مایع در مفصل(Joint Efusion) دیده می شه.، وجود افیوژن در مفصل، مگه پس از فعالیت زیاد بعیده[۶].

-دگرریختی یا تغییرشکل در مفصل که درارتباط با آرتروز زانو بیشتر به صورت پای پرانتزی (Genu Varum) است

-احتمال ایجاد کیست در ناحیه پشت مفصل که به کیست بیکر(Baker Cyst) معروفه

وقتی که زانو دچار آرتروز می شه سطح اون آسیب می بینه و به اون خوبی که باید حرکت کنه حرکت نمی کنه و  در واقع اتفاقات زیر به وقوع می پیوندن:

غضروف ناهموار و نازک می شه. همچین چیزی می تونه روی سطح اصلی مفصل زانو و در غضرف زیر کاسه زانو اتفاق بیفته.

استخون زیر غضروف با کلفت تر و عریض تر شدن عکس العمل نشون میده.

همه بافتای زیر مفصل از حد نرمال فعال تر می شن؛ مانند اینکه بدن واسه بازسازی آسیب در تلاشه.

استخون لبه مفصل بطرف بیرون رشد می کنه و خارهای استخوانی که استئوفیت نامیده می شن رو تشکیل میده.

ممکنه غشاء سینوویوم متورم شده مایع اضافی تولید کنه و باعث تورم مفصل شه. همچین چیزی افیوژن یا بعضی وقتا آب آوردن زانو نامیده می شه.

کپسول مفصلی و رباطا به آرومی کلفت شده با هم تماس پیدا می کنن.

این تغییرات بوجود اومده در و دور و بر مفصل تا حدی نتیجه روند التهابی و تا اندازه ای هم نتیجه تلاش بدن واسه بازسازی آسیب هستن. در بسیاری موارد بازسازی

های انجام شده به وسیله بدن به طور کامل موفقیت آمیز هستن و تغییرات درون مفصل درد زیادی رو بوجود نخوان آورد و اگه دردی هم وجود داشته باشه خفیفه و ممکنه بگیره و رها کنه.با این وجود، در موارد دیگه بازسازی بخوبی اثر نمی کنه و زانوآسیب می بینه. همچین چیزی به بی ثباتی و گذاشته شدن وزن بیشتر روی قسمتای دیگه مفصل منجر می شه و می تونه باعث بوجود اومدن نشونه هایی شه که کم کم بدتر شده و در طول زمان پایدارتر می شن.

 

آشنایی با آرتروز زانو

عوامل آرتروز زانو:

آرتروز چه اولیه باشه چه ثانویه، تغییرات مفصلی به وجود اومده به وسیله اون مشابه و یه جوره. اول غضروف مفصلی زانو نرم می شه، به دنبال اون سطح ناهموار و ناصاف شده، غضروف ساییدگی پیدا میکنه، شکافها و ترکها بیشتر می شه. و به سمت پایین و زیر استخون پیشرفت پیدا میکنه. در آخر غضروف به بغل دستی رفته، سطح استخون رو می شه و همین سطح مسئول تحمل وزن وارد بر مفصله. سفتی استخون (اسکلروسیس) و بخشای دارای تراکم پایین (کیستها) به طور هم زمان تشکیل می شن. سلولای غضروفی جدید که دور و بر غضروف کنار رفته وجود دارن، استخوانی می شن و در نتیجه کلفت شدن کپسول مفصلی استطالهای استخوانی (استئوفیتها) شکل می گیرن. این تغییرات رو بیشتر میشه در مفاصل ران و زانو و به اندازه کمتری در مفصل مچ پا دید. وقتی که مفصل زانو رو در حالت تحمل فشار معاینه کنیم، تغییرات فوق به وسیله رادیوگرافی به روشنی قابل تشخیصه.

عواملی که روند آرتروز زانو رو آسون کردن می کنن عبارتنداز:

۱- ضربه

۲-پارگی عناصر مفصل زانو (مثلاً منیسکا، رباطا و کپسول مفصلی)

۳-مریضی کندرومالاسی کشکک (نرم شدن غضروف زیر کشکک) و موارد دررفتگی تکراری اون

۴-شکستگیا درون مفصلی و دررفتگیا

۵-وجود بیماریای مفصلی (مثل آرتریت روماتوئید یا مریضی عفونی در مفصل و…)

۶-تغییر شکلا(دفورمیتیا)ی مفصل زانو که عبارتنداز:

پای ضربدری

پای پرانتزی

خم شدن مفصل زانو

حرکت بیشتر از اندازه مفصل به سمت عقب یا عقب زدگی زانو(هیپراکستنشن زانو)

۷-نبود کنترل فعالیتای روزمره که منتهی به استرس بیشتر از اندازه به ناحیه زانو می شه(مواردی چون چهارزانو نشستن، دوزانو نشستن، توالت دراز مدت غیرفرنگی و بالا و پایین رفتن از پله ها خیلی وقتا متوالی به خصوص پله هایی که شیب تند دارن)

۸-شغل و حرفه ای که باعث فشار بیش ازحد به زانو می شه مخصوصا آدمایی که در طول فعالیتای کاری سخت، هیچ استراحتی به مفاصل جهت بازسازی و زنده کردن دوباره نمی دن.

۹-چاقی

۱۰-عوامل ژنتیکی

۱۱-مریضی استئوکندریت دیسکان

۱۲-کیست منیسک

۱۳-منیسک دیسکی شکل

۱۴-بی ثباتی زانو به دلیل شلی رباطا

 

آشنایی با آرتروز زانو

علائم آرتروز زانو:

علائم شکلای جور واجور زانو درد و آرتروز زانو  براساس اندازه پیچیدگی مریضی و آسیب به صورت ناچیز وشدید طبقه بندی میشه. حالتای زیر موجب تشخیص آرتروز زانوه:

درد. درد کم معمولیه، هر چند که به طور ثابت وجود نداره. حتی وقتی که این درد در بین فعالیتای روزانه محو می شه، ممکنه به دلیل افزایش فشار روی زانو شدید شدن شه. درد، کم کم گسترش پیدا میکنه .در ورزشکاران ممکنه هنگام گرم کردن، درد زانو از بین بره و فقط در اثر پرداختن به مسابقه یا تمرین زیاد برگرده. درد در زمان استراحت، وقتی که آرتروز زانو به مراحل پیشرفته رسیده باشه احساس می شه و در این شرایط ممکنه فرد نتونه راحت بخوابه و در اثر درد خواب اون پریشون شه.

غیر طبیعی بودن مفصل زانو: هنگام معاینه های بالینی آرتروز زانو ممکنه دور و بر مفصل زانو تغییراتی مانند تورم، مشکل در دامنه حرکتی، آتروفی عضلانی، حساسیت، مورمور شدن، افزایش گرما موضعی و ناپایداری یا حرکتای غیر طبیعی مفصل زانو به وجود اومده به وسیله سستی رباط مشاهده شه.

خشکی و سفتی مفصل زانو اول روز. سفتی پس از یه دوره توقف فعالیت اتفاق میفته و ممکنه لنگیدن در فرد ظاهر شه.

تغییرات دیده شده از راه اشعه ایکس. تنگ شدن فضای مفصلی، کیستها، استئوفیتها و تصلبها. هم اینکه افزایش مایع سینوویال ممکنه با این روش در مریض گرفتار به آرتروز زانو رو شه.

آزمایش اشعه ایکس به درد بخور ترین آزمایش واسه تایید تشخیص آرتروزه هر چند بیشتر به اون احتیاجی نیس. اشعه ایکس می تونه تغییراتی مانند بوجود اومدن استئوفیتا و باریک شدن فضای میان استخوانا و ذخایر کلسیم درون مفصل رو نشون بده.

اشعه ایکس شاخص خوبی واسه نشون دادن مقدار درد یا ناتوانی احتمالی فرد نیس. در بعضی افراد آسیب جزئی مفصل درد زیاد ولی در افراد دیگه آسیب شدید درد کمی بوجود میاره.

ممکنه دکتر تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (ام آر آی) زانو رو پیشنهاد کنه که بافتای نرم (مثلا غضروف، تاندونا و عضلات) و تغییرات استخون که در آزمایش اشعه ایکس استاندارد نمیشه دیدشون رو نشون میده.

هیچ آزمایش خونی واسه تشخیص آرتروز وجود نداره ولی میشه از آزمایش خون واسه رد بقیه بیماریا استفاده کرد.

تا حال حاضر آرتروز هیچ علاجی نداشته ولی تعدادی روشای درمانی وجود دارن که می تونن به سبک کردم علائم آرتروز و کاهش احتمال بدتر شدن اون کمک کنن.

از حرکت باز ایستادن زانو چون عضلات ضعیف شدن یا ساختار مفصل کمتر باثباته.

زانو آزادانه یا به اندازه طبیعی حرکت نمی کنه.

زانو خمیده و مایل به پایین می شه.

عضلات دور و بر مفصل نازک و ضعیف شده به نظر می رسن.

هر چند عادی نیس ولی بعضی افراد زانو دردی دارن که اونا رو در شب از خواب بیدار می کنه.عموما همچین چیزی فقط در صورت دچار شدن به آرتروز شدید اتفاق میفته. شاید فرد دچار آرتروز درمی یابد که اندازه درد تغییر می کنه و اون روزای خوب و روزای بدی رو داره که این بعضی وقتا بستگی به اندازه فعال بودن اون داره ولی بعضی وقتا هیچ دلیل روشنی نداره. بعضی افراد میفهمن که تغییرات آب و هوایی (مخصوصا هوای مرطوب و با فشار پایین) درد و سفتی زانوی اونا رو بدتر می کنه. ممکنه همچین چیزی به خاطر این باشه که رشته های عصبی درون کپسول زانو به تغییرات فشار اتمسفر حساس هستن.

 

آشنایی با آرتروز زانو

علل آرتروز زانو:

شایع ترین دلیل استئوآرتریت پیریه. عاقبت هر کسی به میزانی از استئوآرتریت گرفتار می شه. با این وجود، عوامل چندی خطر دچار شدن به آرتروز کلی در سنین پایین رو زیاد می کنن.

سن. با بالا رفتن سن شخص امکان بازسازی غضروفا کم میشه.

وزن. زیاد شدن وزن باعث افزایش فشار وارده به همه مفاصل مخصوصا مفصل زانو می شه. هر پوند وزنی که اضافه می کنین سه تا چهار پوند وزن اضافی به وزنی که روی زانوه اضافه می کنه.

وراثت. این عامل شامل جهشای ژنتیکیه که احتمال ابتلای شخص به استئوآرتریت زانو رو بالا می برن. هم اینکه می تونه به صورت ناهنجاریای ارثی در شکل استخوانایی باشه که مفصل زانو رو دربرگرفته ان.

جنسیت. در سنین۵۵ سالگی و بیشتر احتمال ابتلای زنان به استئوآرتریت زانو بیشتر از مردونه.

آسیبای تکراری به وجود اومده به وسیله فشار. این آسیبا معمولا به وجود اومده به وسیله نوع شغل شخص هستن. درافراد دارای مشاغل خاص  که شامل فعالیت زیاد  بوده می تونن باعث فشار به مفاصل شن و لازمه زانو زدن، چمباتمه زدن یا بلند کردن وزنای سنگین (۵۵ پوند یا بیشتر) هستن احتمال دچار شدن به استئوآرتریت زانو زیاده و این به دلیل فشار مداومیه که به مفصل وارد می شه.

ورزش. در ورزشکارایی که در ورزشای فوتبال، تنیس یا دو با فاصله طولانی شرکت می کنن خطر دچار شدن به استئوآرریت زانو بیشتره. این بدین معنی استکه ورزشکاران باید یرای دوری از آسیب احتیاط کنن. با این وجود توجه به این نکته مهمه که تمرینای ورزشی ملایم و منظم می تونه مفاصل رو تقویت کرده خطر استئوآرتریت رو کم کنه. در واقعوجود عضلات ضعیف در دور و بر زانو می تونه منتهی به استئوآرتریت شه.

دیگه بیماریا. درافراد گرفتار به آرتریت روماتوئید که دومین نوع شایع آرتروزه هم احتمال دچار شدن به استئوآرتریت بیشتره. در افراد گرفتار به مشکلات متابولیک خاص مانند اضافه بار آهن یا ترشح زیادتر از اندازه هورمون رشد هم خطر دچار شدن به استئوآرتریت بیشتره.

 

آشنایی با آرتروز زانو

درمان آرتروز زانو:

درمان آرتروز زانو با در نظر گرفتن مشکل مریض می تونه درارتباط با موارد زیر باشه:

۱-درمان دارویی براساس گفته دکتر متخصص مربوطه

۲-کاهش وزن درصورت وجود چاقی

۳-کنترل فعالیتای روزمره(پرهیزازچهار زانو نشستن، پرهیزاز دو زانو نشستن، کاهش شیب پله های منزل، بالا و پایین رفتن از پله ها به صورت یه پله-یه پله که لازمه صبر و حوصله س، پرهیزاز وضعیتای ثابت که زانو تو یه حالت به مدت طولانی قرار میگیره و درآخر نبود انجام حرکات جهشی-چرخشی و تند)

۴-تقویت عضلات دور و بر مفصل زانو.با تقویت عضلات اندازه فشار روی مفاصل کم میشه که نوع تمرین و شدت اون ازطریق فیزیوتراپیست تنظیم می شه

۵-جنب و جوش مفصل به صورت کنترل شده.با در نظر گرفتن اینکه غضروف بدون عروق خونیه، حرکات طبیعی نقش زیادی در تغذیه غضروف داره


جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *