آشنایی با «به» | سبزیجات

 

آشنایی با «به»

 

«به» یه میوه پرخاصیت بوده و از درختی با ارتفاع بیشترین حد ۵ متر بدست میاد. درخت به مثل درخت سیب بوده و در فصل پاییز میوه میده، تخم میوه به رو به دانه می گن که اثر درمانی اون خیلی زیاده.

 

برگ، میوه، دانه و بقیه قسمتای درخت به دارای خاصیت درمانی بوده و به، به صورت خام، پخته، شربت، مربا، ژله، کمپوت و جوشونده مصرف می شه و کلا واسه تقویت قلب و اعصاب خیلی خوبه. فیبر موجود در میوه به هم فایده های درمانی داشته و مربای اون ضد نفخ بوده بر خلاف خود به که نفاخه.

 

به دارای ویتامینای A، B و C و هم اینکه املاحی مانند پتاسیم، روی، فسفر، کلسیم، آهن، منیزیم و سلنیومه پس از اونجایی که یه مولتی ویتامین کامل حساب می شه واسه درمان لاغری و جلوگیری از چاقی مصرف این میوه پیشنهاد می شه. «به» هم اینکه دارای ویتامین E و آنتی اکسیدان بوده و جلوی سرطان رو میگیره.

 

همه چیز درباره «به»

سلامت پوست و مو

جوشونده «به» دانه روی پوست واسه ترک لب، پوست و ناراحتیای بواسیر بسیار مناسب بوده و جوشونده برگ درخت به واسه پانسمان سطح بدن و شستشو چشم به کار میره. به واسه کسائی که عرق بدن اونا بدبوه هم خوبه و مشکلشون رو رفع می کنه. یه لیوان آب به، به همراه نصف لیوان روغن زیتون وقتی که جوشونده شن روغن به جفت و جور می شه؛ مالش روغن به، به بدن واسه شوره سر و سوزش دهن خوبه.

 

سلامت دستگاه گوارش

تانن موجود در به در درمون اسهال و ورم روده بسیار موثره، به دانه هم ورم معده رو رفع کرده و میشه ۴ گرم به دانه رو با سه چهارم لیوان آب مخلوط کرد و پس از هم زدن و ایجاد حالت ژلاتینی واسه رفع معده درد اونو استفاده کرد. جوشونده برگ به قابضه و در هضم موثر واقع می شه. آب به مخلوط با شکر هم در درمون معده و روده موثره. به هم اینکه واسه اسهال طولانی، خلط خونی و ورم کبد به درد بخور و این مشکلات رو در افراد دچار این بیماریا رفع می کنه. زنان باردار هم واسه رفع مشکل تهوع در این دوران می تونن به مصرف کنن. . ویتامین B موجود در به هم دلیل آرامش اعصاب و تقویت قلب می شه.

 

رفع بی خوابی

جوشونده برگ درخت «به» بی خوابی رو درمان کرده و اگه این جوشونده طی ۱۰ دقیقه جفت و جور شه و با شکوفه نارنج شیرین مخلوط شه و قبل از خواب آدمایی که دچار بی خوابی هستن اونو مصرف کنن دیگه دچار مشکل مشکلات خواب نمی شن. دم کرده شکوفه «به» هم اینکه عرق بهار نارنج هم واسه خواب بیاری مناسبه.

 

درمان سرماخوردگی

لعاب خیس کرده به دانه گلودرد رو آرامش و سرفه رو درمان می کنه. هم اینکه واسه رفع تشنگی، سوزش دهن و گرفتگی صدا، خوردن به دانه بسیار موثره.

 

سلامت روان

. ویتامین B موجود در به هم دلیل آرامش اعصاب و تقویت قلب می شه.

 

معمولا چیزی که در متون سنتی به عنوان چای شکلای جور واجور میوه ها اشاره می شه همون دمنوشه و منظور از چای «به» در واقع همون دمنوش «به» است. دمنوش «به» یکی از نوشیدنیای سنتی قدیمی ایرونی هاست که واسه جفت و جور اون اول باید «به» رو خشک کرد. البته واسه خشک کردن «به» هیچوقت نباید اونو تحت گرما یا آفتاب قرار داد. روش درست اینه که اونو به قطعات کوچیک تقسیم کنیم یا در سایه بذاریم تا خشک شه. اگه «به» رو یه تیکه بذاریم هرچند روند خشک شدن طولانی تر می شه اما مواد بیشتری در اون باقی می مونه. وقتی «به» خشک شد، میشه اونو بسته بندی کرد و در فریزر قرار داد.

 

روش جفت و جور دمنوش به :

واسه جفت و جور دمنوش «به» باید به اندازه نصف قاشق غذاخوری «به» خشک شده رو تو یه لیوان آب جوشیده ریخت و در اونو گذاشت تا دم بکشه. بعد از یه ربع این دمنوش آماده نوشیدنه.

 

در فصولی که «به» در دسترسه، میشه واسه جفت و جور دمنوش اون از میوه تازه هم استفاده کرد. اینطوری که میوه رو رنده می کنن و یه قاشق غذاخوری از اونو در آب جوش می ریزن و بعد از یه ربع دمنوش به دست اومده رو مصرف می کنن. البته بهتره اونو صاف و بعد بخورین. خوردن این دمنوش بعد از غذا اشکالی نداره اما در این شرایط باید کمی غلیظ تر مصرف شه و اندازه آب جوشیده اضافه شده به نصف لیوان کم بشه تا به تقویت دستگاه گوارش کمک کنه. این نوشیدنی آرامش بخش است و به تقویت قوای مغزی هم کمک می کنه.

 

توجه توجه

کرک یا پرزی که روی به س، هضمش سنگینه و واسه حلق و صدا مضره، پس باید قبل از خوردن به پرزهای روی اونو پاک کرد.

 

مصرف «به» به صورت خام مضره چون «به» خام رگای بدن رو بسته می سازه؛ پس هنگام انتخاب، «به» های زردرنگ و رسیده رو انتخاب کنین و اگه نرسیده و سبز هستن چند روزی در دمای اتاق بذارین تا برسن.

 

جویدن هسته «به» یا همون «به دانه» به اندازه کم واسه تقویت نیروی جنسی و رفع کندی دندون خوبه اما هیچوقت نباید اونو به صورت له شده یا خرد شده، جوشاند و خورد؛ چون با این کار، موادی به نام آمیگدالین در «دانه به» تجزیه (هیدرولیز) می شن و اسید سیانیوریک تولید می کنن که اسیدی خطرناکه. با مکیدن یا خوردن دانه به، لعاب از روی اون جدا و دانه بدون هیچ تغییری دفع می شه؛ در این صورت خطر تولید اسید سیانیوریک وجود نداره، اسید سیانیوریک فقط با له یا خرد شدن دانه در محیط معده تولید می شه.

 

منبع : روزنامه آرزو امروز – bartarinha.ir



خوراکیای پرخاصیت

  • خواص داروئی به (سفرجل)

  • فوایدی از شقاقل

.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *