اختیار زوج در طلاق:/پایان نامه درباره طلاق

در همین زمینه برتری نظریه ی گروه دوم کما کان رواج داشت تا اینکه با تصویب قانون پشتیبانی خونواده مصوّب ۱۳۵۳ وضع شوهر نسبت به اختیار طلاق روشن شد. ماده ۸ که جانشین ماده ۱۱ شده بود، حذف شده و ماده ۱۷ قانون پشتیبانی خونواده مصوب ۱۳۴۶ هم حذف شد و ماده ۹ قانون پشتیبانی خونواده مصوب ۱۳۵۳ جانشین اون شد. پس با تصویب این قانون به گونه­ای ایجاد برابری بین زن و مرد مسجّل شد و در ماده ۸ این قانون موجبات طلاق در ۱۴ بند محدود شد و مادّه ۱۱۳۳ به گونه­ای نسخ ضمنی شد؛ ولی علی­رغم ایجاد برابری زن و شوهر در آخر، طلاق رو باید مرد اجرا می­کرد.

در آخر با وضع قانون تشکیل دادگاه مدنی خاص مصوّب سال ۱۳۵۸، دوران بازشد به نظام قانون مدنی شروع شد، و اثر محدود کردن شوهر به موارد پیش ­بینی شده­ی در قانون رو متوقف ساخت و منتهی به زنده کردن دوباره­ی ماده ۱۱۳۳ ق.م شد. در تبصره­ی ۲ ماده ۳ این قانون آمده که “موارد طلاق همونه که در قانون مدنی و احکام شرع مقرر شده. ومطابق قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوّب سال ۱۳۷۰ و ۱۳۷۱ مراجعه به دادگاه واسه طلاق حتی در موارد توافق زن و مرد اجباری شد و اصطلاح “گواهی محال بودن سازش” جانشین عنوان “اجازه­ی طلاق” شد.

در تاریخ ۱۹/۸/۱۳۸۱ برابر قانون اصلاح موادی از قانون مدنی، پس از اصلاحات، ماده­ی ۱۱۳۳ ق.م به شکل امروزی اون درآمد که “مرد می­تونه با رعایت شرایط مقرر در این قانون، از دادگاه درخواست طلاق همسرش رو بکنه. تبصره: زن هم می­تونه با وجود شرایط مقرر در مواد ۱۱۱۹، ۱۱۲۹، ۱۱۳۰ این قانون، از دادگاه درخواست طلاق کنه»؛ پس ضرورت مراجعه مرد به دادگاه واسه تحصیل گواهی محال بودن سازش که برابر لایحه تشکیل دادگاه مدنی خاص و ماده­ واحده­ی اصلاح مقررات طلاق اجباری بود، در این ماده مورد تصریح قرار گرفت. باید یادآور شیم که به کار گیری حکم جلوگیری از شقاق و برگشت به داؤری در قرآن و فقه، راه حلیه که واسه کاهش دو تمایل و کراهت شدید زن و مرد استفاده کرده می­شه و فرمون آیه ۳۵ سوره­ی نساء کاربردی می­شه، این مطلب در تبصره­ی ۲ ماده­ی ۳ لایحه قانونی دادگاه مدنی خاص جلوه­گره.

. “فإن خوابیدم شقاق بینهما فابعثوا حکماً من أهله و حکماً من أهلها فإن یریدا إصلاحاً یوفق الله بینهما إن الله کان علیماً خبیراً”.

اگه از اختلاف میان زن و شوهر خبردار شدین، داوری از کسان مرد و داوری از کسان زن انتخاب کنین، اگه اون دو رو قصد اصلاح باشه خدا میانشون موافقت بوجود می­آورد که خدا دانا و آگاهه” [سوره­ی نسا، آیه­ی ۳۵، ترجمه­ی عبدالحمید آیتی].