پایان نامه های سری هفدهم

سامانه پژوهشی – تاثیر شدت تمرین برتغییرات الگوی سایتوکاینی (Th1Th2) و تعداد لکوسیت در فوتبالیست ها- …

  • اینترفرون گاما (IFN-γ)
  • اینترلوکین-۴ (IL-4)
  • الگوی سایتوکاینی IL-4)/ (IFN-γ
  • تعداد لکوسیتها
  • ۳-۴- ابزار و وسایل اندازهگیری
    ۱- ترازوی دیجیتالی (seca) مدل ۷۶۷ ساخت آلمان برای اندازهگیری وزن آزمودنیها
    ۲- قد سنج (Seca) مدل ۲۰۶ ساخت کشور آلمان برای اندازهگیری قد آزمودنیها
    ۳- دستگاه فشار خون (Reister) ساخت کشور آلمان برای اندازهگیری فشار خون آزمودنیها
    ۴- ضربان سنج دیجیتال سینهای (بلت) ساخت شرکت پلار برای اندازهگیری ضربان قلب
    ۵- کیت الایزا ساخت کشور امریکا برای اندازهگیری اینترفرون گاما
    ۶- کیت الایزا ساخت کشور امریکا برای اندازهگیری اینترلوکین-۴
    ۷- ELISA Readerبرای اندازهگیری کیتهای اینترفرون گاما و اینترلوکین-۴
    ۸- دستگاه Cell Counter XL 22 ساخت شرکت Drew Scientific، امریکا برای اندازهگیری لکوسیت
    ۳-۵- روش اندازهگیری متغیرهای وابسته
    ۳-۵-۱- شمارش افتراقی سلولهای خونی
    شمارش افتراقی سلولهای خونی با استفاده از دستگاه Cell Counter XL22 در آزمایشگاه تشخیص طبی دکتر رازقی در شهر جهرم انجام شد.
    شمارش سلولهای ایمنی:
    تعیین تعداد گلبولهای سفید خون محیطی و شمارش افتراقی آنها به طور معمول با استفاده از شمارشگرهای الکترونیکی انجام می‌گیرد. در این روش حجم مشخصی از خون تام از مجرای باریکی که در هر زمان تنها یک سلول از آن می‌گذرد، عبور داده می‌شود. با شمارش افتراقی گلبولهای سفید، نسبت جمعیتهای گلبولهای سفید (مثل نوتروفیل، لنفوسیت، مونوسیت) مشخص می‌شود. این کار با استفاده از یک شمارشگر الکترونیکی و یا از طریق بافت شناسی و با استفاده از گسترش خون تام بر روی لام میکروسکپی انجام می‌شود. در این روش تعداد مشخصی از سلولها که معمولاً بیش از صد تا دویست عدد می‌باشند، شمارش شده و نسبت هر دسته از آنها و همچنین تعداد مطلق هر جمعیت سلولی محاسبه می‌گردد (مکینون[۹۰]، ۱۹۹۲).
    ۳-۵-۲- اندازهگیری سایتوکاینها به روش ELISA
    سنجش ایمنی با واکنشگر پیوندی با آنزیم (ELISA)[91]
    سنجش ایمنی با واکنشگر پیوندی با آنزیم (ELISA) یکی از سادهترین و قابل اعتمادترین روشهایی است که ایمونولوژیستهای ورزشی در اختیار دارند. در واقع گسترش روز افزون ELISA های تجاری در دسترس، محرک اصلی برای پژوهش در مورد اثر ورزش بر دستگاه ایمنی است. استفاده از ELISA به پژوهشگران اجازه سنجش دامنه گستردهای از مولکولها را میدهد.
    روش ELISA بر اساس اصل ساندویچ پایهریزی میشود. ابتدا یک صفحه ۹۶ چاهکی، با یک آنتیبادی دستگیر ویژه مولکول مورد نظر پوشانده میشود (تمامی صفحات ELISA تجاری دارای چاهکهای منفرد، از پیش با آنتی بادی دستگیر ویژه پوشانده شده است). سپس نمونه مورد نظر، استانداردها و نمونههای کنترل به چاهکهای منفرد افزوده شده و سپس برای دوره زمانی مشخص انکوبه میشود که در این مدت، مولکول مورد نظر با آنتیبادی دستگیر ویژه تسخیر میشود. به دنبال انکوباسیون، صفحه برای پاک کردن مولکولهای پیوند نیافته از چاهکهای صفحه، چندین بار شسته میشوند. پس از آن آنتی بادی دوم که با یک آنزیم (مانند پراکسیداز) جفت شده است به هر چاهک افزوده میشود. آنتی بادی دوم یک اپی توپ ( اپی توپ جایگاهی روی یک مولکول بزرگ است که آنتی بادیها علیه آن ساخته شده و به آن متصل خواهد شد) متفاوت روی مولکول مورد نظر را که به وسیله آنتی بادی دستگیر شناسایی شده است تشخیص میدهد. در دوره دوم انکوباسیون، آنتی بادی دوم جفت شده با آنزیم به مولکول مورد نظر که به آنتی بادی دستگیر متصل شده است میپیوندد و ساندویچ کامل میشود. پس از چندین بار شستشو برای پاک کردن آنتی بادی دوم پیوند نیافته، یک سوبسترای رنگزای آنزیمی به هر چاهک افزوده میشود. واکنش آنزیم با سوبسترای خود، سوبسترا را به محصول تبدیل میکند که موجب تغییر رنگ میشود. بنابراین هر چه حضور آنزیم بیشتر باشد ( یعنی هر چه تعداد مولکولهای مورد نظر پیوندی با آنتی بادی دستگیر بیشتر باشد) پررنگتر میشود. برای تعیین کمیت مولکولهای مورد نظر در هر چاهک، میزان جذب (که خاموشی یا چگالی نوری نیز نامیده میشود) در یک طول موج ویژه روی میکروپلیت ریدر تعیین میشود. سپس منحنی استانداردی با استفاده از مجموعهای از استانداردهای با غلظت معین رسم شده و غلظت مولکول مورد نظر موجود در هر چاهک از منحنی کالیبراسیون اندازهگیری میشود.
    ELISAابزاری بینهایت حساس، ویژه و سازگار است و میتواند برای سنجش بسیاری از مولکولهای بیولوژیکی مانند سایتوکاینها، هورمونها، مولکولهای چسبان، گیرندههای محلول، پروتئینهای سیگنالیک درون سلولی و mRNA استفاده شود. در پژوهشهای ایمونولوژی ورزشی از ELISA بیشتر در سنجش سایتوکاینها استفاده میشود (گلیسون[۹۲]، ۲۰۰۷).
    ۳-۶- خونگیری و اندازه گیری پارامترها
    در هر بار خونگیری میزان ۶ میلیلیتر خون از ورید بازویی گرفته شد. برای جلوگیری از همولیز شدن، نمونههای خون در لولههای حاویEDTA ریخته شده و به آرامی مخلوط شدند. سپس جهت جدا نمودن پلاسمای خون، نمونههای خونی به مدت ۱۵ دقیقه در دمای ۴ درجه سانتیگراد با دور g 3000 در دقیقه سانتریفیوژ شد. پلاسمای جدا شده در دمای ۸۰- درجه سانتیگراد نگهداری شد، بعداً میزان اینترفرون گاما، اینترلوکین۴ و تعداد لکوسیت اندازهگیری شد. برای تحلیل نمونهها از کیت الایزا (ELISA) استفاده شد (گوخال، چاندراشکارا و واسانتاکومار[۹۳]، ۲۰۰۷).
    ۳-۷- روش اجرای تحقیق
    یک هفته قبل از اجرای پژوهش، آزمودنیها با شرکت در یک جلسه آشنایی، با نحوه اجرای تمرین آشنا شدند. ابتدا شاخصهایی چون سن، قد، وزن، شاخص تودهبدنی[۹۴] (BMI) و همچنین ضربان قلب استراحت آزمودنیها اندازهگیری شد. ضربان قلب بیشینه آزمودنیها نیز برای تعیین شدتهای مختلف تمرین محاسبه گردید.
    برای تعیین شدت فعالیت ورزشی، ابتدا ضربان قلب هدف هر ورزشکار به روش کاروونن[۹۵] محاسبه شد (هوانلو و همکاران ،۲۰۰۹).
    ضربان قلب بیشینه به روش کاروونن:
    HR target = % Intensity (HR max – HR rest)+ HR rest
    در فرمول فوق:
    HRtarget = ضربان قلب بیشینه
    HRmax = ضربان قلب بیشینه تخمینی (که با کسر کردن سن فرد از عدد ۲۲۰ بدست میآید)
    HR rest = ضربان قلب فرد در وضعیت استراحت
    هر آزمودنی با نظارت محقق ضربان قلب خود را در محدوده مورد نظر حفظ کرد، به این ترتیب که اگر ضربان قلب از محدوده مورد نظر بیشتر شد آزمودنی سرعت خود را کم کرده تا ضربان پایین آمده و در محدوده مورد نظر حفظ شود و اگر ضربان پایینتر از حد انتظار آمد آزمودنی با افزایش سرعت دویدن، ضربان را به حد مطلوب میرساند.

    برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.