پایان نامه های سری هفدهم

تحولات مسئولیت مدنی در حوادث رانندگی با تاکید بر قانون جدید اخذ …

نقص راه به صورت یکی از انواع زیر نمایان میگردد که همواره می بایست مورد توجه مسئولین سازمانها به منظور رفع آن قرار گیرد و همچنین کارشناسان تصادفات نیز بایستی در حین رسیدگی به تصادفات بمنظور مشخص نمودن میزان تاثیر نقص موجود در راه در بروز تصادفات با انواع آن آشنایی داشته و در اظهار نظرات کارشناسی خود نقص راه را مد نظر قرار داده ودر صورت تشخیص موثر بودن نقص راه در بروز تصادف ، سازمان یا اشخاص ذیربط را مسئول در حادثه وجبران خسارت قرار دهد.نقص راه در یکی از صور ذیل قابل تشخیص می باشد:

۱-۱: کندگی سطح راه :

این کندگی بعضاٌ توسط ادارات ذیربط جهت عملیات عمرانی راه ،آب وفاضلاب ،مخابرات،…انجام و بدون نصب علایم لازم و ایمن سازی رها گردیده و یا کندگی،ناشی از فرسودگی سطح آسفالت و یا نزولات آسمانی می باشدو مسئولین نگهداری راه در ترمیم یا ایمن سازی آن بی توجهی نموده و این کندگی ها باعث انحراف وسایل نقلیه در محل وقوع حادثه میگردد.

۱-۲: نصب و ایجاد کاهنده های سرعت غیر استاندارد:

نصب و ایجاد کاهنده های سرعت می بایست مطابق با استاندارد های تعیین شده باشد . بطوریکه میزان ارتفاع ، جانمایی ، علایم مورد نیاز آنها مشخص شده باشد. بنابر این در صورتی که شرایط و نحوه ایجاد کاهنده های سرعت مطابق موارد تعیین شده نباشد و به همین دلیل تصادف بوقوع پیوسته باشد، سازمان ذیربط به عنوان مقصر در تصادف و مسئول جبران خسارت تعیین خواهد شد.

۱-۳: اختلاف در شانه راه :

در راهها میزان اختلاف شانه با سطح اصلی راه و خط عبور بایستی به نحوی باشد که به هنگام خروج وسیله نقلیه از سطح راه و ورود به آن شانه یا برگشت مجدد باعث انحراف یا واژگونی وسیله نقلیه نشود. { به طور معمول حداکثر میزان اختلاف شانه راه در سطح ۵سانتی متر در نظر گرفته می شود}

۱-۴: عدم ایمن سازی به هنگام عملیات اجرایی در سطح راهها:

نقص راه یا عدم ایمن سازی آن از سوی سازمان یا شرکت سازنده به عنوان قصور سازمان یا شرکت ذیربط در علت تامه تصادف لحاظ خواهد شد. موارد ایمن سازی در این بخش عبارتند از:

۱-۱-۴) محکم کردن علائم به طور مناسب در جای خود:

برای محکم کردن و محافظت علایم و تجهیزات، به طوری که در اثر ترافیک عبوری و سایر عوامل موجود از جای خود حرکت نکرده وثابت بمانند ، باید ازکیسه های نازک حاوی ماسه یا دیگر مصالح ریز دانه که فاقد خاک رس یا سایر دانه های چسبنده هستند ، استفاده نمود.

۲-۱-۴) قابل دید بودن علایم : کلیه علایم باید در شب هنگام یا در مواقعی که محدودیت دید وجود دارد، دارای منبع روشن کننده یا مواد منعکس کننده مناسب باشد.

۳-۱-۴) علایم اضافی:در راههای با جدا کننده وسط ، باید علایم در دو سمت راه به کار روند ، نباید به صورت پیچیده، نصب و کارگذاری شوند و یا در زمانی بیش از زمان مورد نیاز استفاده گردند.

۴-۱-۴) تمیز کردن: گل ولای و دیگر مواد زائد نباید در محل اجرای عملیات انباشته شوند.

۵-۱-۴) ارتفاع نصب علایم:لبه پایینی علایم باید ۱۵۰ سانتی متر بالاتر از لبه سواره رو قرار گیرد.

۶-۱-۴) نحوه قرار گرفتن علائم: نحوه قرار گرفتن علائم در راههای با جدا کننده وسط

(آزادراههاو بزرگراهها)، علایم باید در سمت راست جاده (سمت حرکت) به صورتی قرار داده شوند که نزدیک ترین لبه آن از کناره آسفالت ۱۲۰ سانتیمتر فاصله داشته باشد و در جایی که شانه راه آسفالت شده دارد، این فاصله از کنارشانه، ۷۵ سانتیمتر باشد. در این راهها برای تاکید بیشتر، باید علایم در سمت چپ ( رفیوژ میانی ) نیز تکرار گردند.

 

۱-۵: حفاظ غیر استاندارد:

حفاظ منصوبه در حاشیه راه ضمن آنکه بایستی با فاصله مناسب از شانه راه نصب گردد مقاومت و میزان استحکام و نگه دارندگی آن نیز باید متناسب با نوع وسایل نقلیه سنگین مجاز عبوری در محور باشد.

۱-۶: کمبود علایم هشدار دهنده در نقاط پر حادثه:

در صورتیکه حسب اعلام پلیس نقطه یا مقطعی به عنوان نقاط پر حادثه تعیین و اعلام گردیده باشد سازمان ذیربط موظف است در اسرع وقت اصلاح آن را در دستور کار قرار داده و تا رفع و اصلاح نسبت به نصب علایم هشدار دهنده ((اعلام خطر،نقطه حادثه خیز است، تعیین محدودیت سرعت ، نصب چراغ چشمک زن)) اقدام نماید.در صورت قصور مراتب در علت تامه تصادف لحاظ خواهد شد.

۱-۷: عدم اصلاح نقاط پر حادثه:

در صورتیکه سازمان مسئول اقدام به نصب علایم هشدار دهنده مطابق بند بالا در نقطه پر حادثه نموده اما باز هم حوادث رانندگی به وقوع پیوسته باشد پلیس راه یا راهور محل موظف است با انجام مکاتبات نسبت به پیگیری موضوع جهت رفع نقص اقدام نماید.چنانچه با وجود مکاتبه وپیگیری سازمان یا اداره مربوطه اقدام موثری در این خصوص ننماید کارشناس تصادفات موظف است با استناد به سوابق مکاتبات انجام شده قصور آن سازمان را در علت تامه تصادف لحاظ نماید.

۱-۸: قیراندود بودن سطح راه:

عدم توجه به کیفیت واستاندارد بودن مصالح مورد استفاده در آسفالت باعث می شود اجزای مربوطه نگهداری لازم را نداشته باشند و سطح راه در تابستان و زمستان لغزندگی بیش از حد برای وسایل نقلیه ایجاد نماید. دراین صورت افسر کارشناسی موظف است قصور سازمان مربوطه در علت تامه تصادف را لحاظ نماید.

۱-۹: نبود یا نقص روشنایی در معبر:

در سر بالایی های تند، نقاطی که اکثر مواقع مه آلود می باشد و داخل تونل ها عدم وجود روشنایی باعث عدم شناخت و دید کافی برای رانندگان میشود و سایر مواردی که پلیس از قبل ضرورت تامین روشنایی معابر مذکور را به اداره ذیربط اعلام تا نسبت به انجام آن اقدام نمایند در صورت قصور و بوجود آمدن حادثه ناشی از عدم وجود روشنایی مناسب در علت تامه تصادف باید لحاظ شود.

صور مختلف نقص وسیله نقلیه در تصادف:

نقص وسیله نقلیه به صورت یکی از انواع زیر نمایان میگردد که همواره میبایست مورد توجه سازندگان و تعمیرکاران وسایل نقلیه و یا تولید کنندگان و فروشندگان قطعات وسایل نقلیه به منظور رفع آن قرارگیرد و همچنین کارشناسان تصادفات نیز در حین رسیدگی به تصادفات بمنظور مشخص نمودن میزان تاثیر نقص فنی وسیله نقلیه و موثر در بروز تصادفات با انواع آن آشنایی داشته و در اظهار نظرات کارشناسی خود نقص وسیله نقلیه را مد نظر قرار داده ودر صورت تشخیص موثر بودن نقص وسیله نقلیه در بروز تصادف ، سازمان ، شرکت ،اداره ،کارخانه یا اشخاص ذیربط را مسئول در حادثه وجبران خسارت مورد لحاظ قرار دهد.

نقص وسیله نقلیه شامل موارد زیر می باشد:

۲-۱: نقص در سیستم ترمز:

در صورتی که سیستم ترمز نصب شده توسط کارخانه سازنده بر روی وسیله نقلیه از نوع سیستم ترمز ضد قفل نبوده و یا اینکه سیستم ترمز دارای استانداردهای لازم نبوده و به همین دلیل تصادف رخ دهد در علت تامه تصادف باید کارخانه سازنده یا شرکت وارد کننده به عنوان مقصر تعیین گردد.

۲-۲: نقص در سیستم چرخها:

شامل رینگ چرخها ، توپی ، پیچهای چرخ ، ژامبون چرخ ، می باشد که چنانچه مشخص گردد استحکام و نگهداری لازم را از ابتدا دارا نبوده اند ، در علت تامه تصادف باید شرکت سازنده یا وارد کننده به عنوان مقصر تعیین گردد.

۲-۳: نقص در لاستیک:

در صورت سپری نشدن زمان گارانتی، عمر مفید و قانونی آن چنانچه بطور ناگهانی بترکد یا دو پوست شود و موجب تصادف یا واژگونی وسیله نقلیه گردد در علت تامه تصادف باید شرکت سازنده یا وارد کننده به عنوان مقصر حادثه و مسئول در جبران خسارت تعیین شود.

۲-۴: نقص در سیستم انتقال نیرو:

شامل قفل شدن ناگهانی گیربکس یا دیفرانسیل در حین حرکت، بریدن پولس ها، چهار شاخه گاردان، میل گاردان، در صورت سپری نشدن زمان گارانتی، عمر مفید و قانونی آن و در صورتی که موجب تصادف یا واژگونی وسیله نقلیه گردد در علت تامه تصادف باید شرکت سازنده یا وارد کننده به عنوان مقصر حادثه و مسئول در جبران خسارت تعیین شود.

۲-۵: نقص سیستم ایمنی داخل خودرو:

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت azarim.ir مراجعه نمایید.