حبس در ادبیات فقهی//پایان نامه جایگزینهای  کیفر حبس

۱-۳-۲- گفتار دوم- تعریف حبس در آیین اسمای زندانا

همونطور که در شروع بحث گفته شد، محلی که متهمین نگهداری می شوندمعمولا بازداشتگاه یا توقیفگاه نامیده می شه و زندان محل نگهداری محکومین به حبسه. این تفکیک در تعریف مندرج در ماده ۳۵ آیین نامه قانونی و مقررات اجرایی سازمان زندانا مصوب ۱۳۷۲رعایت نشده بودو زندان رو محلی
می­نامید که «در اون متهمان و محکومین با قرار یا حکم کتبی  مقام قضایی موقتا یا به مدت مشخص و یا به طور دائم به خاطر اصلاح و تربیت ودرمان مشکل­ها وبیماری­های اجتماعی و تحمل کیفر نگهداری
می­شن».  بدین روش به نظر می­رسد که در ماده ۳ آیین نامه سال ۷۲ مقامات مربوطه زندان رو به معنی عام کلمه یعنی هر محل محدود  واسه نگهداری محکومین یا متهمین مورد توجه داشتن.  در حالی­که علی الاصول زندان به معنی اخص کلمه به محل نگهداری کسی میگن که به دلیل ارتکاب جرمی محکوم به تحمل یه مدت حبس شده باشه.

۱-۴- مبحث دوم – وجود کیفر حبس

معنی حبس با هر شکل و عنوانی که اجرا نامیده شه عبارت از سلب آزادیه. بر خلاف وجود ارتباطاتی  بین زندانی ودنیای خارج ایشون، مثل به کار گیری تلفن – مخصوصا گوشی موبایل و رایانه به وسیله متهمان موضوع تبصره ماده ۱۱«آیین نامه بازداشتگاهای موقت» – ملاقات، حتی به شکل  ملاقات خصوصی ( موضوع ماده ۱۸۵«آیین نامه زندانا سال ۱۳۸۴» واسه هر دو دسته متهمین و محکومین، مرخصی (موضوع سه فصل اول بخش سوم «آیین نامه زندانا سال ۱۳۸۴» مواد ۲۲۹-۱۸۹ و بعضی آزادیای دیگه واسه فرد زندانی، کیفر حبس در مقایسه با بقیه شکل های جور واجور کیفرای بر اساس محدودیتای قانونی واسه تصرفات آزادانه افراد درامور خود به اون «سالب آزادی»یعنی سلب مطلق آزادی می گن. ازاین رو، هرگونه تنگناهای دیگه واسه آدمایی که مرتکب نقض قانون شدن سالب آزادی نیس بلکه محدود کننده اون یا محدود کننده و سالب بعضی حقوق اونا هستش. این معنی، یعنی «سلب مطلق آزادی » با توضیح بالا در بخش علوم مربوط به جرم وکیفر و بسته به نوع کاربرد و هدفی که از اون مهم بوده سه وجود قابل تفکیک داره پیدا کرده.

– همون ، ص ۱۲