عنصر مادی جرم ترک فعل؛پایان نامه جرم قتل در حقوق ایران

۲-۳-۴-۱-  نفی مطلق

نظریه غالب در حقوق فرانسه اینه که تارک مسئول و دلیل وقوع نتیجه مجرمانه نیس و ترک فعل و دوری نمی‏تونه عنصر مادی جرم واقع شه. دو دلیل واسه تأیید این دیدگاه می‏توان اقامه کرد:

الف. یکی از شرایط مهم مسئولیت کیفری وجود رابطه سببیت بین ترک فعل و نتیجه مجرمانه س. در موارد ترک فعل، این رابطه وجود نداره؛ چون ـ مثلا ـ مرگ کودک غریق و آدم گرسنه، در اثر خفگی در آب یا به دلیل فشار گرسنگی به وقوع پیوسته س نه در نتیجه بیرون نکشیدن از آب یا ندادن غذا از طرف فرد دوری‏کننده. به بیان دیگه، فرد تارک در این‏گونه موارد مانع مرگ نشده، در حالی که واسه تحقق مسئولیت کیفری، اون باید باعث و دلیل مرگ شده باشه.

در جواب می‏توان گفت: درسته که همیشه ترک فعل، رابطه سببیت و استناد بین ترک فعل و نتیجه مجرمانه حاکم نیس و اگه نقش تارک فعل در تحقق نتیجه مجرمانه فقط به این صورت باشه که مانع مرگ مجنی‏علیه نشده، این اشکال، بجاست که نبود مانع جزئی از اجزای دلیل تامهه؛ مناسب نیس که اثر بقیه اجزا رو ندیده گرفت و مرگ رو به جزء ضعیف از دلیل تامه نسبت داد؛ ولی در مواردی که دلیلْ اقوا از مباشر باشه، نبود مانع جانشین دلیل تامه می‏شه و عرفا اثر بقیه اجزا ندیده گرفته می‏شه. به بیان روشن‏تر، مباشر جرم به دلیل از دست دادن عقل، قدرت، اختیار، علم و بلوغ دارای مسئولیت کیفری نباشه. در این صورت، دلیل یعنی شخصی که با وجود توانایی از وقوع جرم جلوگیری نکرده، مباشر الهی ارتکاب جرم حساب شده و مسئول نتیجه پنهونی می‏باشه؛ مثل موارد زیر:

الف. مباشر جرم عامل طبیعی باشه. مانند تلف و خسارت به وجود اومده توسط ریزش دیوار و ضامن بودن صاحب اون به دلیل باخبر شدن از خطر ریزش اون و کوتاهی و آسون‏انگاری اون در اصلاح و تعمیر اون.

ب. مباشر جرم جاهل باشه؛ مانند نبود آگاهی راننده لوکوموتیو نسبت به نبود تنظیم خطوط راه‏آهن به وسیله سوزنبان که منتهی به تصادف دو قطار شه. در این صورت سوزنبان ضامنه، چون در انجام مسئولیت قانونی خود کوتاهی و کوتاهی کرده.