معیارهای دادرسی عادلانه:پایان نامه درمورد عدالت ترمیمی

گفتار اول: وجود دادگاه های صالح، جداگونه و بی طرف

یکی از معیارهای اساسی لازم واسه مساوی بودن قضاوت اون هستش که دادگاه رسیدگی کننده صالح، جداگونه و بی طرف باشه. قضاوت وقتی عادلانه هستش که اول اینکهً، دادگاه رسیدگی کننده برابر با قانون تشکیل گردیده و صلاحیت ذاتی واسه رسیدگی به دعوا رو داشته باشه، پس رسیدگی در دادگاه هایی که مبنای قانونی نداشته و یا در تشکیل اونا مقررات قانونی رعایت نشده باشه و یا صلاحیت ذاتی نداشته باشن، با اصول و معیارهای حاکم بر قضاوت مساوی مغایره، مثلا، در نظام قضایی ایران میشه به رسیدگی در دادگاه های موجود در بخش قضایی بخشا نسبت به اون دسته از دعاوی که در صلاحیت ذاتی اونا نیس و فقطً براساس ابلاغ رئیس قوه قضائیه و برابر با ماده ۵ آیین نامه قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب ۱۳۸۱ صورت میگیره، اشاره کرد. دوم اینکهً قضاوت به وسیله قاضی بی طرف انجام شه، منظور از بی طرفی قاضی اون هستش که قاضی رسیدگی کننده به پرونده یه قاضی طبیعی بوده و از هر نوع پیش داوری یا گرایش نسبت به یکی از دو طرف دعوا دوری کنه. معنی دیگه بیطرفی قاضی اون هستش که رسیدگی به دعوا تو یه دادگاه عادی انجام بشه، پس دادگاه های استثنایی (فوق العاده یا خاص) ذاتاً غیرعادلانه بوده و برخلاف اصول دموکراسی هستن؛ در این جور دادگاه ها معیارهای عینی و شخصی بی طرفی محقق نیس.

گفتار دوم: تساوی افراد در برابر قانون و دادگاه