پیشگیری از جرم//پایان نامه درباره جواز سلاح مأمورین

۴.۱. منابع قانونی ناظر بر به کار گیری اسلحه به وسیله مأمورین

در این مبحث مقررات فعلی ناظر بر به کار گیری اسلحه به وسیله مأمورین در حقوق ایران رو بیان می­کنیم.

۱.۴.۱. آیین­نامه پاسداری نیروهای مسلح

این آیین­نامه در ۷۵ ماده در مهر ماه ۱۳۶۰ به وسیله رییس ستاد مشترک ارتش به نیروهای سه­گانه ارتش جمهوری اسلامی ایران ابلاغ شده و الان ملاک عمل بقیه نیروهای مسلح هم می­باشه.

در آیین­نامه، وظیفه نگهبان مسلح در محیط­های نظامی و در موقع انجام نگهبانی در داخل پادگانها مشخص گردیده بند س ماده ۶۰ آیین­نامه نامبرده در مورد اجازه تیراندازی به نگهبان مقرر داشته: نگهبان در موارد زیرین اسلحه به کار می­برد:

۱- وقتی که دستور به کار بردن اسلحه از طرف مافوق صادر شده باشه.

۲- اگر جون نگهبان در خطر باشه.

۳- موقعی که پاسگاه مورد نگهبانی در خطر باشه.

۴- موقعی که عابر یا عابرین به دستور ایست نگهبان توجه نکنه.

بند الف ماده ۷۵ آیین­نامه نامبرده مقرر داشته: مراقبین مسلح زندانی مجازند علیه زندانی فراری تیراندازی کنن به شرط اینکه استمداد به راه های دیگری واسه جلوگیری از فرار زندانی امکان نداشته باشه در این صورت، دو مرتبه اخطار ایست می­بدن در صورت تمرد زندانی به قسمی تیراندازی می­کنن که حتی امکان به نقاط پایین بدن اصابت کنه.

 

 

 .۲.۴.۱قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲

ماده ۴۷۳: هروقت مأموری در اجرای وظایف قانونی، عملی رو برابر مقررات انجام بده و همون عمل موجب فوت یا آسیب بدنی کسی شه، دیه رو دوش بیت­الماله.

تبصره: هروقت شخصی با علم به خطر یا از روی تقصیر، وارد منطقه ممنوعه نظامی و یا هر مکان دیگری که ورود به اون ممنوعه، شه و برابر مقررات، هدف قرار گیرد، ضمان ثابت نیس و اگر از ممنوعه بودن مکان مزبور آگاهی نداشته باشه، دیه از بیت­المال پرداخت می­شه.

حکم ماده فوق بر مبنای قانون اقدام قابل توجیه س؛ یعنی هر کسی به ضرر خود اقدامی کنه، دیگری مسئول اعمال اون نخواد بود. با وجود اینکه در تموم فروض ماده، شخص علیه خودش اقدام کرده و به روش اولی نباید مسئولیتی رو دوش کسی باشه؛ با این­ حال به دلیل حفظ دماء پیش شارع، دیه از بیت­المال پرداخت می شه (زراعت، ۲۴۱:۱۳۹۲).