کارفرما و بی احتیاطی کارگر:،پایان نامه مسئولیت کیفری کارفرما

مسئولیت کارفرما در برابر بی احتیاطی کارگر

براساس ماده ۱۲ قانون مسئولیت مدنی کارفرمایان مسئول جبران خسارات به وجود اومده توسط کارگران زیر مجموعه خود هستن . یکی از شرایط وارکان دعاوی مطالبه خسارت،وجود رابطه سببیت یا علیت بین فعل ویا ترک فعل زیان بار وزیان وارده س، اونقدر که آسون انگاری وقصوری از طرف فردی گرفتن نشه مسئول جبران خسارات وارده نیس.البته در حقوق شرعی،با پذیرش نظریه خطر ممکنه آدمایی مسئول جبران خسارت شناخته شن بدون این که مرتکب تقصیر شده باشن که در حقوق ایران هم تا حدی این نظریه مورد توجه قانون گذار قرار گرفته . براساس ماده ۱۲ قانون کارفرمایانی که مشمول قانون کار هستن مسئول جبران خساراتی هستن که از طرف کارکنان اداری ویا کارگران اونا هنگام انجام کارا یا به مناسبت اون وارد شده ،مگه این که مشخص شه کارفرما تموم احتیاطای لازم و تصمیمات امنیتی رو ایجاد کرده وبا این وجود جلوگیری از زیان ممکن نبوده . کارفرما در برابر افراد سوم زیان دیده ولو این که زیان وارده به وجود اومده توسط آسون انگاری کارگر ایشون باشه برابر ماده ۱۲قانون مسئولیت مدنی مسئول جبران خسارات وارده س .مگه اینکه بی تقصیر بودن خود رو ثابت کنه که در این صورت حق مراجعه به کارگر مقصر رو داره . مفاد این ماده بر مصالح جورواجور اجتماعی استواره ،اون طور که قانون گذار در نظر داشته آدمایی رو که در نتیجه فعالیت کارخانه ها وکارگاها زیان می بینن در مقام جبران خسارت ،با کارگران وکارمندان روبه رو نسازد وزیانی رو جبران نشده باقی نذاره . عدالت اجتماعی اقتضا می کنه کسی که از این کارگاه ها سود می بره ،زیانای به وجود اومده توسط اون رو متحمل شه هم اینکه،چون اداره کارگاه با کارفرماست اون باید نسبت به پذیرش کارگران مجرب به شکلی اقدام کنه که تا حد ممکن بقیه کمتر دچار ضرر وزیان شن .باید خاطر نشون کرد که قانون گذار واسه کارفرما،مسئولیت بدون تقصیر ایجاد نکرده چون اگه اینجور بوده،اثبات بی تقصیری کارفرما نباید اون رو از اینجور مسئولیتی معاف کنه.بنا براین واسه کارفرما فرض تقصیر شده ،بدین تعبیر که اگه کارگری در اثر بی احتیاطی خسارتی به بقیه وارد کنه فرض می شه که کارفرما درانتخاب کارگر شایسته وجلوگیری از ضرروزیان به بقیه احتیاطای لازم رو به عمل نیاورده به خاطر همین اگر معلوم شه کارفرما تموم احتیاطایی رو که شرایط واحوال قضیه ایجاب می کرده به عمل آورده از مسئولیت مبرا می شه .در جواب به این سوال که کارفرمایان کارگران تعمیر گاه اجازه دارن تا از خودروهای تعمیری استفاده شخصی کنن باید گفت:براساس عرف وقانون ،کارفرما وشاگرد ایشون در قبال خودروهای مشتریائی که واسه تعمیر به اونا سپرده شده امین حساب می شن وتعهد دارن فقط به تعمیر خودرو بپردازند ،اگر برخلاف تعهد عمل کنن وبدون اطلاع ورضایت مالک خودروی نامبرده رو واسه امور شخصی خود مورد استفاده بذارن مرتکب جرم خیانت در امانت شده ومطابق ماده۶۷۴ قانون مجازات اسلامی وبا شکایت شاکی خصوصی تحت تعقیب کیفری قرار می گیرن وبه مجازات ۶ماه تا ۳سال حبس محکوم می شن . اونقدر که کارفرما یا شاگرد تعمیر گاه ،خودرو رو مورد استفاده شخصی بذارن ودر هنگام رانندگی در اثر بی احتیاطی مرتکب قتل غیر از قصد یا ایراد آسیب بدنی غیر عمد شن مرتکب جرایم زیادی می شن وعلاوه بر مجازات خیانت در امانت به مجازات قتل یا ایراد آسیب بدنی غیرعمدی در اثر بی احتیاطی در رانندگی که برابر مواد ۷۱۴و۷۱۷ قانون مجازات اسلامی وقانون وصول بعضی از در آمدهای دولت علاوه بر پرداخت دیه ،مجازات حبس و جزای نقدی براش در نظر گرفته شده ،هم اینکه باید از عهده خسارات وارده هم برآیند یعنی باید خسارات وارده به مالک خودرو یا افراد سوم رو جبران کنن .

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه: